KLOK

Kinderleed van een halve eeuw geleden

Toen ik onlangs een tekst van een covertaler zat te corrigeren en voor de zoveelste keer in luttele seconden iets opzocht in de oneindige encyclopedie die internet heet, schoot me ineens een belevenis van bijna een halve eeuw geleden te binnen.

 

 
Toen ik net op de basisschool zat, halverwege de jaren zestig ('van de vorige eeuw'), besloten mijn ouders in te tekenen op een nieuwe druk van de grote Winkler Prins-encyclopedie. Er kwam dan zo eens in het halfjaar een nieuw deel, en de encyclopedie zou compleet zijn tegen de tijd dat 'het kind eraan toe was om te gaan studeren', volgens een gespreksflard die ik opving.

Op mij als zes-, zevenjarige maakte het concept 'encyclopedie' een diepe indruk. Dat mensen de moeite hadden genomen in één boek alles te verzamelen wat er van de wereld bekend was en dat je dat gewoon kon opzoeken!

Toen het eerste deel kwam, zag ik dat dat de trefwoorden van A tot AMOR bevatte. Wederom was ik diep onder de indruk. In één deel paste niet eens een hele letter! Hoeveel delen zouden er wel niet zijn? Dat bleek bij navraag tegen te vallen: het waren er twintig, terwijl er toch zesentwintig letters waren. Blijkbaar waren niet alle letters even omvangrijk, of misschien -- zo bedacht ik -- werd het enthousiasme van de encyclopediemakers al doende minder en raffelden ze de laatste delen af.

Er kwamen steeds meer delen: AMOS-BAAT, BAB-BIN, BIO-CALS... Het werk ging gestaag door. Af en toe zocht ik iets op over een onderwerp dat me bezighield, als het betreffende deel er al was.

Ergens rond HAAK-INDI begon ik me te verheugen op de komst van het deel met het trefwoord KLOK, want ik interesseerde me in die tijd enorm voor klokken en alles wat met tijdmeting en tijdrekening te maken had. Ik gedachten las ik al uitvoerige achtergrondverhalen over de geheimen van het inwendige raderwerk en voor mijn geestesoog zag ik prachtige kleurenfoto's van gouden horloges.

Op een dag een paar jaar later was het eindelijk zover: de postbode bracht het deel KERN-LEYE. Met kloppend hart sloeg ik het open en bladerde naar het trefwoord KLOK. Daar stond:

KLOK (1, tijdaanwijzer), z Uurwerk.

Wel godver...! De tranen sprongen in mijn ogen. Dat betekende nog minstens vier jaar wachten!

Mijn moeder begreep mijn ontzetting niet.
'Ah joh, dan ga je toch gewoon even naar de bibliotheek,' zei ze.

 

 



Copyright © 2012 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Terug naar de pagina 'Artikelen'
Terug naar mijn homepage